Sumarið er að líða undir lok. Þessi tími, sérstaklega seinni hluti þess, er greinilega ansi slæmur fyrir mann í minni stöðu. Þegar öll vinna í heilum geira er sett á pásu vegna sumarfría verð ég hreinlega atvinnulaus svo vikum eða mánuðum skiptir. Ég er semsagt ekki búinn að vinna launaða vinnu síðan fyrir mánaðarmótin júní/júli og allur peningur löngu á þrotum.
Þetta er vonandi að glæðast, allavegana er ég byrjaður að vinna aftur í verkefni sem ég var búinn að vinna í fyrr í sumar. Svo er ég farinn að vinna animation fyrir stuttmynd sem vinkona mín er að framleiða, en hún er í kvikmyndaskóla í bretlandi. Það verkefni er pró bónó, ólaunað og aðallega mér til skemmtunar, enda gaman að fást loksins aftur við 3D character animation. Ég fæ send módel og senur og þarf bara að láta þetta hreyfast. Senurnar eru ansi margar og ég vona að ég nái að skila mínu fyrir tilsettan tíma.
Svo var mér boðið ansi verðugt verkefni í dag, sem mig dauðlangar að taka að mér en veldur óneitanlega dáldið mikilli stefnubreytingu í öllum framaplönum mínum. Ónefnt framleiðslufyrirtæki hér í bæ bauð mér það tækifæri að sérhæfa mig í forriti sem þeir eiga, það eina sinnar tegundar á landinu. Það er enginn á íslandi sem getur talist sérfræðingur á þetta forrit og þeim vantar einn slíkan, einhvern áhugasamann sem gefur sig algerlega í þetta. Málið er að forritið er eitthvað það þekktasta í bransanum, græja sem er hvað mest notuð til að setja saman tæknibrellusenur í kvikmyndabransanum um allan heim. Ef ég tek þetta að mér og yrði virkilega góður er enginn spurning að það kæmi sér vel fyrir mig í framtíðinni, en þá yrði margt annað að sitja á hakanum sem ég gæti líka hugsað mér að gera.
Erfiðar svona stórar ákvarðanir.