Ingó

Dagurinn í gær var áhugaverður að vissu leiti en að flestu öðru sökkaði hann bigtime. Ég var að vinna fyrir SAE á IFA (Internationale Funkausstellung). Það útaf fyrir sig hljómar ekkert illa, og þegar ég bæti við þeirri staðreynd að ég fékk 50% meira á tímann en venjulega hljómar það varla verr. Reyndin var sú að ég var geðveikt illa sofinn (og nei ég var ekki að djamma daginn áður!) og hávaðinn þarna var nóg til að gera hörðustu ræflarokkara geðveika. Við vorum í Digital Music deildinni (af því að upphaflega og aðallega var og er SAE hljóðmannaskóli (School of Audio Engineering)) þannig að beint á móti básnum okkar var standur með DJ græjum og þýskt UltraTecho á fullu blasti allan daginn og hinum megin við þilið voru Casio rafmagnspíano sem allir máttu glamra á, NB ekki með heyrnartólum. Ofan á UltraTechnóið bættis semsagt Für Elise og Gamli Nói! Til að toppa kakóföníuna tóku Sebastian og René, samstarfsmenn mínir, upp á því að semja lag á Logic græjuna sem þeir voru með uppsetta, and you guessed it: Techno. Þeir fundu einhvern sniðuga trommulúppu sem hljómaði ágætlega til að byrja með en þið getið ímyndað ykkur hvort hún hljómaði vel við 350ugustu endurtekningu 6 tímum seinna. S.s. hrein geðveiki! Svo var ég ekki að gera jackshit þarna yfir höfuð. Eina tölvan sem ég var með var ónetengdur I-makki með Photoshop og á honum voru 3 jpg myndir sem ég endaði með að eyða hálfum deginum í að fokka með í Photoshop. Ekkert 3víddarforrit! Þá hefði maður a.m.k. getað búið til sitt eigið myndefni og tíminn hefði kannski liðið aðeins hraðar.

Dagurinn í dag er hins vegar að sjálfsögðu betri, sunnudagar eru alltaf góðir. Búinn að fá gott óverdós af koffíni og fer svo á eftir og deyfi þau áhrif með ódýrum bjór.. ahh.

Ótrúlegt hvað einfaldir, sjálfsagðir hlutir geta skipti miklu máli, sérstaklega þegar þá vantar allt í einu. Ástandið á mínu heimili er þannig þessa dagana, að það er hrein tilviljun hvort ég fæ heitt vatn úr krananum eða sturtuhausnum. Virkar kannski að kveldi en svo þegar ég ætla í sturtu morguninn er heita vatnið horfið jafn fljótt og það birtist.

Ég á samt að vera með þeim lánsamari í Berlín, með Zentralheizung, þ.e.a.s. vatnið kemur einhverstaðar að (sennilega úr einhverri kyndimaskínu neðan úr kjallara, mér er bara alveg sama), heitt og fínt alveg eins og heima á Íslandi.

Margir hverjir (þar á meðal ég, áður en flutti hingað í Prenzlauer Berg) búa við gaskyndingu, þ.e.a.s fá bara kalt vatn inn og eru svo með svona gasapparat sem sér um að hita vatnið í sturtuna og fyrir uppvaskið og jafnvel fyrir miðstöðvarofnana.

Þeir sem eru enn ólánsamari (og borga líka lægri leigu) hita sturtuvatnið með gasi en þurfa svo að kynda íbúðina með kolum. Þá standa risa kolaofnar, helst einn í hverju herbergi og sjá um hitann. Ég hef sem betur fer ekki upplifað þetta (ennþá) en mér er sagt að þetta sé helst til óþægilegt á köldum vetrarmorgnum þegar kolin í ofninum hafa klárast yfir nóttina og maður þarf að kynda upp í 10 stiga frosti.

Í svona umhverfi er maður minntur óþyrmilega á hvað íslendingar búa við geðveikan lúxus í þessum efnum. Ég veit ekki til þess að sá lúxus þekkist nokkurstaðar annarsstaðar. Eða hvað? Enívei, ég ætla gera tilraun við sturtuna.

Ég las viðtal fyrir nokkrum dögum við fyrsta manninn sem náði einni milljón € í þýska "Viltu Vinna Milljón" (semsagt c.a. 87x meira en hægt er að vinna í því íslenska, djöfuls nískupúkar!).

Kom mér soldið á óvart, en gaurinn var ekki með neitt göfugt á prjónunum, ekki einu sinni að gefa mömmu og pabba neitt; "þau eiga allt sem þau þurfa" var svarið… Hann var hættur í námi og var ekkert á leiðinni að fara að vinna ("ég ætlaði mér hvort eð er seint eða aldrei að taka þátt í þeirri helmaskínu sem heitir Vinna og Lífsgæðakapphlaup" var c.a. hvernig hann orðaði það), eyðir flestum stundum fyrir framan, svo ég haldi áfram að vitna í viðtalið,"perverskt" stóra sjónvarpið sem var það fyrsta sem hann spreðaði í.

S.s. í einu og öllu svona gjörspilltur grís, sem að mínu mati átti þetta ekki skilið, en kom svo í lokin með svona líka gullmola sem ég held að sé mikill sannleikur, þegar hann var spurður hvort peningar gerðu mann hamingjusaman:

"Peningar gera mann hvorki hamingjusaman né óhamingjusaman, en þeir geta veitt manni frelsi"

Heyr heyr!

Hæ öll sömul!

Ég er auðvitað búinn að vera ófyrirgefanlega latur við skriftir upp á síðkastið og vil biðja þá sem nenna yfir höfuð að lesa þetta blaður mitt afsökunar á því. Ég var heima í tvær vikur og nennti ekki að skrifa neitt þá, en ég er núna búinn að vera hérna í rúmlega viku og hef enga haldbæra afsökun lengur aðra en þá að vera búinn að leggjast í leti og inniveru og slen síðan ég kom hingað út.

Ég er reyndar ekki búinn að sitja aðgerðalaus, heldur er ég búinn að nota tímann í að vinna frekar að öllu sem liggur fyrir af byrjuðum 3víddarverkefnum. Það er reyndar aðeins búið að skerast neðan af þeim langa lista af því að a.m.k einu heilu verkefni var sturtað niður í fríinu, þar sem allir harðir diskar í skólanum mínum voru formatteraðir í tiltekt sem þar átti sér stað. Þónokkurra klukkutíma vinna í súginn þar! Sem betur fer var þetta ekki það versta sem gat gerst, en svekkjandi þó. Þetta kennir manni bara eitt: BACKUP BACKUP BACKUP. Ég er reyndar búinn að læra þá lexíu oftar en einu sinni og oftar en tíu sinnum en vonandi situr hún í þetta skiptið.

Hérna sjáið þið skrifborðið mitt heima, kominn með Wacom teikniborð (vantar reyndar pennann ennþá (pirrr‼)) og skjá nr 2 (smella á myndina til að fá stærri útgáfu)

Enívei, ég er s.s. ekkert búinn að fara út enda algjör frumskógarveðrátta í gangi og ég svo heppinn að hebergið mitt er nánast alltaf í skugga og helst því tiltölulega svalt þrátt fyrir hitabeltisloftslagið úti við. Það hjálpar til við friðþæginguna þegar ég ákveð í letiskasti að fara ekkert út fyrir hússins dyr þann daginn. Verra er það hins vegar í vinnunni þar sem ég sat í gær í 12 tíma og gerði lítið annað en að svitna eins og göltur.

Fyrir þá sem hafa áhuga á slíku, þá á ég afmæli á laugardaginn og mun þá ná þeim merkis aldri 28 ára. Ég mun nota tækifærið og smala vinunum saman í létta grillveislu í lystigarði hér í hverfinu. Reyndar á ég afmæli á þeim skemmitlega tíma þar sem allir virðast alltaf vera í fríi einhverstaðar að spóka sig. Það verður þá bara fámennt en góðmennt í staðinn.