Eins og flestum er ljóst þá er síðan mín orðin bleik. Þetta hefst uppúr því að uppnefna manninn við takkana. Sá hinn sami hefur tjáð mér að þetta sé tímabundið, þ.e.a.s. þangað til honum er runnin reiðin. Við vonum öll að hún komist fljótlega í samt horf, jafnvel áður en þið lesið þetta.
Með kveðju, Ingó stríðnispúki
Jæja, núna er undirbúningur í fullum gangi fyrir för mína til suður-þýskalands á miðvikudaginn. Fyrst stíg ég upp í ókunnuga bifreið og borga einhverjum gaur 30 fyrir að keyra mig til Stuttgart (s.s. gegnum svona farþegamiðlun). Svo þegar ég kem þangað hoppa ég upp í annan bíl hjá vini Thomasar (sem ég er að fara að heimsækja) og hann keyrir mig heim til Tom (ég veit ekki einu sinni hvar hann á heima nákvæmlega!). Við dettum síðan í það og spilum tónlist saman og svo loks er ferðinni heitið á Southside festivalið í næsta nágrenni. Þar er prógrammið ekki af verri endanum: Radiohead, Live, Coldplay og Counting Crows svo dæmi séu tekin, að ógleymdum GusGus og Sigur-Rós. Svo að lokinni hátiðinni verður chillað og meiri tónlist spiluð og svo held ég aftur heim á leið. mmmm… 
Jæja, fyrsta skákin búin, og ég tapaði. Það er allt útlit fyrir að ég verði krýndur mesti auminginn í aumingjariðlinum. En eins og maður segir, óheppinn í spilum, heppinn í… eða réttara sagt lélegur í skák, góður í… whatever ;-).
Skólastjóranum í SAE datt það snjallræði í hug fyrir stuttu að halda skámót meðal starfsfólks skólans og ég gat ekki sagt nei. Mér hefur hingað til verið illa við að gera mig að athlægi í hópi fólks en sló til til að vera ekki félagsskítur. Ég var reyndar svo heppinn að lenda í aumingjariðlinum, þ.e.a.s. við erum (vonandi!) öll jafn léleg. Til þess að gera niðurlægingu mína ekki of stórfenglega reddaði ég mér Pocket Chess Deluxe fyrir Palm-inn minn og sit núna öllum stundum og æfi mig. Þetta bév. forrit er með hjálparfídus (sem sýnir mér "réttu" leikina ef ég vil) og "undo" en samt TAPA ÉG ALLTAF! Jæja, þá er það orðið opinbert, ég verð illa flengdur á þessu móti og hananú! Þetta er hvort eð er asnalegur leikur!
Aldrei hefði ég trúað því hvað það er gaman að læra nýtt tungumál, sérstaklega þegar maður lærir ný orð og byrjar að nota þau. Fyrir stuttu lærði ég t.d. þýska orðið yfir það að vera allsgáður (nüchtern) og nota það núna óspart. Í gær lærði ég svo orðið yfir það að sjá eftir einhverju (bedauern), og ég er núna svo fullur eftirsjár að mér tókst að nota það tvisvar í dag